TOELICHTING:
Na driekwart van mijn leven in dienst van diverse werkgevers gesleten te hebben besloot ik gehoor te geven aan een al eerder gekoesterde wens, iets te creëren dat van mijzelf was en bleef!
Filmen was helaas niet mogelijk: een scriptschrijver aantrekken en dan nog spelers aanwerven, die konden acteren, ging boven het mij ter beschikking staande budget.

Ik week dus uit naar het meest voor de hand liggende medium: de DIAPORAMA!
In feite niets meer en niets minder dan een klankbeeld-diaserie, die d.m.v. een geraffineerd overvloeisysteem een filmisch effect geeft aan het gebodene.
Jaren van voorbereiding waren noodzakelijk om de vrijwilligers te mobiliseren, die bereid waren niet allen voor mij te spelen c.q. te "mimen", maar die zich ook zouden bezig houden met het vervaardigen van de noodzakelijke kleding, de rekwisietenbouw en de organisatie van de opnemedata op diverse lokaties in Gelderland: bij elkaar zo'n 80 enthousiaste medewerkers.


Blijft de vraag: "waarom dan toch die 14e eeuw"?

Geboeid door een boek van de Amerikaanse historica Barbera Tuchman:

"A Distant Mirror" (in het Nederlands vertaald onder de titel: "De Waanzinnige 14e Eeuw")
wist ik het ineens: in deze eeuw zou ik mijn verhalen plaatsen!
Een eeuw, waarin men dacht dat de wereld naar haar einde zou toesnellen:
de pest sloeg vier maal toe en halveerde de bevolking tussen IJsland en India;
een eeuw ook, waarin de oorlog tussen Frankrijk en Engeland werd gestreden;
waar huursoldaten Europa terroriseerden en Paus en Tegenpaus elkaars volgelingen excommuniceerden.
Maar ook een eeuw van "Chaucer" en "Petrarca", de DECAMERONE, van hoofse liefde en vervoering, kortom, een eeuw van rijkdom en bezieling in tegenstelling tot de doodscultus, de zelfkastijding, de verdorvenheid en wanhoop…!
Met deze DIAPORAMA’s wilde ik aangeven, dat aan het "wezenlijke", aan de "zieleroerselen" van de mensheid, die haar doen en laten bepalen, zo weinig is veranderd in de loop der eeuwen;

alleen de vormen, waarvan men zich bedient, zijn met de tijd mee gegaan.